Şeytanın Orospusu

0

Yine yıllardır kitaplığımın demirbaşı bir kitap. Yıllardır ve yıllarca da dursun çünkü dönüp dönüp yararlandığımdır kendileri.

Adı çok kışkırtıcı bir korku romanı gibi dursa da Şeytanın Orospusu Luther’in bilgelik tanrıçası Athena’ya yakıştırdığı sıfatlardan biri. Aklın, zekanın, gündelik yaşamın örgütleyicisi, Metis’in kızı, bakire, akıllı savaşın tanrıçası…

Catherine Clement felsefe üzerine bir tv programı kurgusuna oturttuğu bu romanında 2. Dünya savaşı sonrasından 1989’a kadar “aydın” olmayı Fransız felsefeciler üzerinden sorguluyor. Yani Sartre, Beauvoir, Derrida, Foucault, Levi Strauss, Lacan, Deleuze, Althusser, Barthes isimleri eğer size çok yabancıysa muhtemelen pek bir şey anlamayacağınız türden bir roman. Felsefeye yatkınlık, en azından temel düzeyde yakın dönem felsefesi üzerine bir ön okuma gerektiriyor. Ama korkulacak düzeyde değil. 🙂

Fransa özelinde yakın geçmişin düşünsel düzlemlerini anlamak için iyi bir anlatı-roman bu. Yazar Catherine Clement filozof kimliğinin yanı sıra aynı zamanda diplomat da olduğu için dünyanın faklı kültürlerinin çözümlemeleri de kitapta kendine yer buluyor. Mesela Hint kültüründe dul kalan kadınların yakılması ve yaşanan son yakılma örneğinin ayrıntılı bir çözümlemesi gibi. Çok bahsedilen 68 kuşağı vardır ya hani Paris’te kaldırım taşlarının öğrenciler tarafından sökülmesiyle başlayan… Ona akademinin verdiği tepki ve akademik özgürlük alanları da romanın içinde.

Kısacası; kısaca tanıtılamayacak kadar katmanlı bir tefrika. Kitaplığımda romanlarla felsefe kitapları arasında bir yerlerde gezer durur. Sayfaları ayrıldı artık ama sırf Jankelevitch’e ayıp olmasın diye ciltlettiremiyorum. Böyle işte.
Telos Yayınları/1997

Paylaşmak İsterseniz

Kim Yazdı ki?

Tanışırız elbet. :)

Siz yazın biz mutlaka size döneriz! İnanmazsanız deneyin. :)

%d blogcu bunu beğendi: